Simdi sen nerelerde kiminlesin
Ben sensiz yalnızlıklar içindeyim

Ne umutlar ne yarınlar ne de sen varsın
Son bir defa görsem yüzünü
Kalbinde bir mezar aç bana ölmeye geldim
Seni kollarımla canım sarmaya geldim

Dağlarıma karlar yağdı nerdesin
Bahçemde güller soldu nerdesin

Ne umutlar ne yarınlar ne de sen varsın
Son bir defa görsem yüzümü
Kalbinde bir mezar aç bana ölmeye geldim
Seni kollarımla canım sarmaya geldim

İliklerimize kadar hissettiğimiz duyarlılıklarımız vardır. Kırımların ve yıkımların tahribatı hala içimizde. Ne unutabildik ne de kabullenebildik dedelerimizin yüzüne düşen acıları!.. Kendi dillerinde `hendi beso` (artık yeter) dedikleri çığlıkları karşılığını henüz bulmamış olsa da, biz kayıplarımızı arıyoruz defterin sayfalarında ve not düşmek istiyoruz; Düzgün Baba kerametini göstersin, bu tarih bir daha böyle yazılmasın!..

Ape me nişto ro
Sere koe Duzgın de
Efkare xo ra cığara sımeno
Hevale me xebere arda
Laze Ape me ke merdo

Lao lao urze ape me
Lao lao şime ape me
Lao lao (Lazem` şehide Dersim)

Ape me ust ra, çımane mı de serkerd
Xo çama Baba Duzgın` perskerd
Çıra, me tore sekerd?
Parçe zerria mı kam` cıra kerd berd

Lao lao urze ape me
Lao lao şime ape me
Lao lao (Lazem` şehide Dersim)

Klam u qeyda : Umut Akar